Fotoreportaże z podróży

Od czego by tu zacząć? Powiem kilka słów o imprezie. The Tall Ships’ Races — jest to zlot najpiękniejszych i największych pływających po morzach żaglowców. Impreza jest ogranizowana co rok w różnych miastach Europy. Oczywiście, przyciąga horondalne tłumy ludzi.

Przyjechałem późnym wieczorem i oczywiście nie mogłem się powstrzymać od spaceru.

Morze łagodne jak śpiący kot.

Żaglowców było ponad 100. Widok niesamowity, niepowtarzalny, cudny i doskonały. Jestem słabym fotografem i nie mogę przekazać tych wszystkich emocji, jednak proszę mi wierzyć — warto to zobaczyć na własne oczy.

Były starsze modele z drewnianym kadłubem i częściami.

Oraz nowsze, chromowane.

Każdy żaglowiec jest doskonałym dziełem sztuki.

Elementy ich są dziełem sztuki.

Są doskonałe z każdej strony.

Załogi mają srogich kapitanów.

Czasem, co prawda, trochę zamyślonych.

Ale, ogólnie, przyjaźnie nastawionych.

Kiedy kapitana się dobrze nakarmi — świat przybiera kolorów.

Dowiedziałem się, że Stocznia Gdańska dumnie nazywała siebie imieniem Lenina.

Że łabędzie mają białe dupy.

Że czasem, będąc na statku może zabraknąć morza dookoła.

W sumie nie wiem dlaczego, ale byłem przekonany, że kotwica musi być w czarnym kolorze. I, że nie zazna czegoś takiego jak rdza.

Okazało się, że zawiesić flagi w ten sposób może tylko statek, który opłynął dookoła ziemi.

Na rosyjskim statku Mir znalazłem ciekawą listę obecności marynaży na pokładzie.

Zaskakującą nowością była również informacja o wybuchającej koli. Robisz łyczek — i sru, nie ma ciebie!

Morski klimat, powietrze, niebo, woda — każdy element ma charakter.

<

Tu nawet łapka jest inna. Morska.

Tu nawet miłość czuje się swobodniej.

Nieoczekiwanie można spotkać pirata.

A po wypiciu ze mną parę kiliszków podlaskiego bimbru ten przystojniak powiedział, że jako jedyny w Polsce ma oficjalnie wystawione zaświadczenie, że wykonuje on zawód pirata.