Fotoreportaże z podróży

Właściwie, tym razem wybór padł na Södertälje zupełnie przypadkowo. Szukając w Internecie kolejnego miasta do wyprawy na dziś, trafiłem na informację, iż właśnie tu mieszka bardzo wielu obcokrajowców. Że statystycznie w Södertälje 40% mieszkańców jest pochodzenia zagranicznego. Następną ciekawostką jest to, że miasto to przyjęło więcej uchodźców z Iraku niż USA i Kanady razem wziętych!

Od dawna już się zastanawiałem o wpływie obcokrajowców na rozwój Szwecji. Czy to dobrze, czy źle? Co z kradzieżami? Narkotykami? Syfem na ulicach? Bluźnierstwem? Gangami? Postanowiłem więc, zobaczyć ów wpływ na własne oczy. Gdyż, jeżeli jest tam wielkie skupisko przeróżnej masy zagranicznej — gdzie jak nie tam ma się to wszystko ukazać.

Z mojego komunistycznego wychowania mam sporo uprzedzeń we własnej głowie. I dlatego obawiałem się trochę wyjazdu. Ale jakoś z tym trzeba walczyć. No i co ja widzę, będąc na miejscu? Że jest to przepiękna miejscowość! Oraz że przez 4 godziny żadne z moich uprzedzeń nie znalazło potwierdzenia.

Czysta, schludna, zadbana i baaaardzo zielona.

Niby nic specjalnego tam nie ma, ale już tempo życie jest zupełnie inne niż w Sztokholmie.

Po prostu jakieś turystyczne serce Szwecji. Oczywiście jest w tym wielka zasługa jeziora Melar.

W żaden sposób nie da się przejść obojętnie obok małych stateczków przy wybrzeżu.

W Södertälje znajduje się również «Igelsta Bridge» — jest to najdłuższy most kolejowy w Skandynawii. Jego długość wynosi 2140 metrów oraz maksymalna wysokość to 48 metrów. Żeby go obejrzeć szliśmy z żoną kilka kilometrów wzdłuż kanału. Ale nie udało się uzyskać ładnego ujęcia. Na poniższych zdjęciu widać most w oddaleniu.

Po drodze przechodziliśmy przez przemysłowe rejony Södertälje (mieści się tu główna siedziba firmy Skania).

Spotkaliśmy również kilku chłopaków, którzy koniecznie chcieli się znaleźć na zdjęciu, wykonując pewien majstersztyk rowerowy.

Do odkryć z tego dnia należy również nowy znak drogowy do kolekcji.

Pierwszy raz w życiu zobaczyłem na słupie wiszące darmowe woreczki na psie gówno.

Ratusz miejski.

W ramach eksperymentu zamykam dzisiejszy fotoreportaż pytaniem: «Po co te drzwiczki pod oknem w budynku kościoła?» Zastanawiam się, czy nie był to «punkt przyjmowania» niechcianych dzieci kiedyś?

Södertälje jest ciepłym, przytulnym i bardzo ładnym miastem. Twierdzenie, iż tam mieszka wielu obcokrajowców i że dlatego jest to brudna, zaniedbana i niebezpieczna miejscowość jest całkowicie bezpodstawne.